Fólk megi lesa í ræðuna um­töluðu eins og það vilji

Greinin byggist nánast alfarið á orðum Þórdísar Kolbrúnar sjálfrar, bæði úr ræðunni og úr hlaðvarpinu Flekaskil. Þetta er viðtal við einn aðila um eigin ræðu og því er eðlilegt að sjónarhorn hennar ráði för; samt hefði fréttaverðmætið aukist ef blaðamaður hefði leitað eftir sjónarmiðum annarra, til dæmis frá stjórnmálamönnum sem eru andvígir ESB-umræðunni eða sérfræðingum í alþjóðamálum. Þegar fyrrverandi utanríkisráðherra og væntanlegur sendiherra í Lundúnum setur fram pólitíska afstöðu rétt fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu er tilefni til að setja ummælin í samhengi. Greinin gerir það að hluta til með því að nefna EES-samninginn og fyrri afstöðu Þórdísar, en samhengið kemur eingöngu frá henni sjálfri. Jákvætt er að ræðan er birt í heild og lesandinn getur þannig metið orð hennar beint. Framsetningu blaðamanns er ekki beinlínis hliðholl Þórdísi en hún er heldur ekki gagnrýnin: engar spurningar eru settar fram um hugsanlega hagsmunaárekstra eða um hvernig orð hennar falli að stefnu Sjálfstæðisflokksins. Í heild er þetta heiðarleg en einsleit umfjöllun sem uppfyllir grunnkröfur fréttamennsku, þótt hún hefði getað verið efnismeiri.