Spítalinn gefur loksins upp greiðslurnar til læknanna: 143 milljónir árið 2024

Sterkasta hlið þessarar fréttaritunar er frumkvæðið: fréttastofa óskaði eftir opinberum gögnum, kærði synjun og fékk þau loks afhent. Þetta er dæmi um grunnhlutverk blaðamennsku í framkvæmd og á hrós skilið. Tölulegar upplýsingar um greiðslur eru sundurliðaðar, nefnd eru nöfn eignarhaldsforma og tiltekið hvaða sérfræðigreinar eiga í hlut. Svör frá fyrrverandi forstjóra, Erlu Björnsdóttur, eru birt orðrétt, sem eykur gagnsæi. Á hinn bóginn skortir greininni rödd þeirra sem tóku ákvörðunina um uppsögn samninganna, þ.e. heilbrigðisráðuneytisins sjálfs. Þar er einungis vísað til fyrirmæla ráðuneytisins án þess að viðhorf þess sé rakið frekar en í einni setningu. Nýr forstjóri, Guðjón Hauksson, er nefndur en sagður ekki reiðubúinn til að tjá sig; það er eðlileg staðreynd en skilur lesandann eftir með einhliða mynd þar sem sjúkrahúsið og þingmaður Framsóknarflokksins leggja áherslu á áhyggjur af niðurlagningu samninganna. Röddin sem telur samningana ólögmæta eða dæmi um gerviverktöku fær lítið rými. Fyrirsögnin notar orðið „loksins" sem gefur í skyn að sjúkrahúsið hafi verið að leyna upplýsingum; það er ekki rangt í samhenginu en er fremur ritstjórnarlegt tónlag í fyrirsögn sem birtist sem frétt. Einnig stendur talan í fyrirsögninni, 143 milljónir, óútskýrð í meginmáli þar sem nefndar eru 124 milljónir í heildargreiðslur; mismunurinn er líklega aðstöðugjöld eða önnur liður en greinin útskýrir það ekki sérstaklega, sem skapar smávægilegan rugling.