Af hverju ég kýs Já 29. ágúst

Greinin er birt sem skoðun og ber að meta á þeim forsendum. Sem pólitísk málflutningsgrein er hún vel skipulögð: höfundur er nafngreindur, kynning á hann er skýr og tölulegar fullyrðingar vísa í sannreynanlegar heimildir, þar á meðal stýrivexti Seðlabanka Íslands og ECB, spár Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og Eurobarometer 105. Persónuleg reynsla höfundar af dönskum húsnæðismarkaði er notuð sem rökstuðningur, og þótt slíkt sé ekki hlutlaus heimild þá er það lögmætt sjónarhorn í skoðanagrein. Það sem veikir rökstuðninginn er hversu einsleitur hann er. Höfundur víkur aldrei að mögulegum ókostum ESB-aðildar, svo sem aðlögunarkostnaði, áhrifum á sjávarútveg eða fullveldissjónarmiðum sem hann útskýrir eingöngu sem hagsmunagæslu valdastéttarinnar. Fullyrðingin um að 50 milljóna króna lán verði 85 milljónir á tíu árum er sett fram „samkvæmt útreikningum" en án þess að tilgreina hvaða forsendur liggja að baki, svo sem nafnvexti og afborganir. Sama á við um töluna „22% minna" yfir 25 ár. Þessar fullyrðingar eru í sjálfu sér sannreynanlegar ef forsendur eru gefnar, en án þeirra verða þær meira slagorð en rökfærsla. Sem málflutningur fyrir Já-sjónarmið er greinin skýr og vel samin; sem hugmyndafræðileg greining á flóknu efni er hún of einsleit til að bjóða lesandanum raunverulegt mat á kostum og göllum.