Á götunni ellefu ára og segir kerfið hafa gefist upp þegar hún var þrettán

Greinin er í eðli sínu persónulegt viðtal, enda tilgreint að Díana sé gestur í hlaðvarpi Sölva Tryggvasonar, og blaðamaðurinn Atli Ísleifsson endursegir efnið. Sem slíkt þarf hún ekki jafnvægi í hefðbundnum skilningi; frásögn viðmælandans er tilgangur greinarinnar. Þar sem söguefnið snýst hins vegar um alvarlegar ásakanir á hendur opinberum kerfum, svo sem félagsþjónustu, barnavernd og heimavistarskóla, hefði verið eðlilegt að blaðamaðurinn bætti við einhverju sjálfstæðu samhengi: hvenær var „útideildin" starfrækt, hvaða stofnanir komu að málunum, og hvernig kerfið leit út á þeim tíma sem um ræðir. Fullyrðingin um fimm háskólagráður er hvergi studd öðru en orðum viðmælandans, og enginn greinarbútur veitir nánari upplýsingar um hvaða gráður eða frá hvaða stofnunum. Þetta er ekki stórt vandamál í viðtalsgrein, en greinin gerir kröfu í fyrirsögn um að „kerfið" hafi gefist upp, sem er veigamikil fullyrðing sem fæst ekki neina sjálfstæða meðhöndlun. Handleiðslusetrið, sem Díana rekur, fær nokkra umfjöllun í lok greinarinnar án þess að tekið sé skýrt fram að um kynningarefni sé að ræða; þetta gerir greinina að einhverju leyti að vettvangi fyrir starfsemi viðmælandans. Á heildina litið er þetta vel skrifuð mannlífsgrein en hún bætir litlu við hlaðvarpsviðtalið sjálft og sinnir ekki þeim blaðamannahlutverki sem fyrirsögnin gefur tilefni til.