Jón Steinar opnar sig um ásakanirnar – „Ég ber engan kala til barnanna sem tóku þátt í þessu máli gegn okkur“

Stærsta vandamálið við þessa frétt er algjör skortur á jafnvægi. Greinin er að mestu leyti endurbirting á Facebook-færslu Jóns Steinars, þar sem hann fær algjörlega óheft rými til að lýsa málinu frá sínum sjónarhóli; ásakanir barnanna séu tilbúningur í peningaskyni, rannsóknin hafi verið óréttmæt, og nágrannar séu að nota málið til að koma í veg fyrir uppbyggingaráform hans. Lögmaður barnanna, Lilja Margrét Olsen, er nefnd en ekki er reynt að ná til hennar. Barnaverndaryfirvöld fá ekkert tækifæri til að svara fullyrðingum Jóns um að þau hafi talið fósturheimilið til fyrirmyndar. Hvergi er greint frá sjónarmiðum nágrannasamfélagsins sem andmælir ferðaþjónustuuppbyggingunni, þótt Jón saki þess fólks um eignatjón og dreifingu lygja. Þar að auki hefur greinin ákveðna ramma þar sem niðurfelling lögreglurannsóknar er sett fram sem sönnun sakleysis, en niðurfelling getur átt sér margvíslegar skýringar, þar á meðal fyrningarreglur, eins og raunar er nefnt í greininni sjálfri. Þetta er ekki viðtal þar sem blaðamaður leggur fram spurningar og heldur málinu á réttri braut, heldur nánast óklippt sjálfsvörn eins aðila í umdeildri deilu. Jón lýsir meðal annars börnunum sem peningadrifnum og blekktu, sem er alvarleg ávirðing sem kallar á gagnrýna blaðamannalega meðhöndlun, ekki óhefta birtingu. Tilvísun Jóns í fréttamann á RÚV sem hann saki um hlutdrægni er birt án nokkurra athugasemda frá ritstjórn eða RÚV. Í heild virkar greinin frekar sem talsmennska en fréttaflutningur.