Óljóst hvort og hvenær verði farið í framkvæmdir við Landeyjahöfn

Greinin birtist sem ritstjórnarefni en er í raun fundarfrétt þar sem raðað er saman tilvitnunum af opnum fundi. Það er styrkleikaatriði að þrjár nafngreindar heimildir koma fram: tveir þingmenn úr hvorum sínum flokki og innviðaráðherra. Gagnrýnin frá Hollu Hrund Logadóttur og Jensi Garðar Helgasyni gefur lesandanum innsýn í pólitískt samhengi málsins. Ráðherra fær rými til svara, sem tryggir nokkurt jafnvægi. Veikleikarnir eru þó nokkrir. Fyrst ber að nefna framsetninguna: fyrirsögnin og uppsetning greinarinnar gefa til kynna sjálfstæða ritstjórnargreiningu, en efnið er nánast eingöngu tilvitnanasamantekt af opnum fundi, án þess að blaðamaður dragi sjálfstæðar ályktanir eða leggi viðbótarmat á efnið. Þá vantar rödd íbúa Vestmannaeyja, sveitarfélagsins eða atvinnurekenda sem máli gæti skipt, þrátt fyrir að áhrifin á atvinnulíf séu nefnd. Fullyrðing um 770 milljónir í sanddæluskip og samningur við Jan De Nul eru nefnd án tilvísunar í opinber gögn eða samgönguáætlun; lesandinn getur ekki sannreynt fjárhæðina innan greinarinnar sjálfrar, þótt líklegt sé að þær komi úr umræðunni á fundinum. Umfjöllun um jarðgöng er eingöngu reist á orðum ráðherra og inniheldur enga sjálfstæða sérfræðirödd eða tilvísun í rannsóknir Eyjaganga sjálfra. Lokasetningin um eldgos á sprungubeltinu er ónefndur fróðleikur sem kemur skyndilega án samhengis eða heimilda, og virðist ekki tengdur beinlínis heimildaraðilum. Í heild er þetta mannsæmandi fundarfrétt, en skortur á sjálfstæðri úrvinnslu og viðbótarheimildum heldur aftur af henni.