Ráð­herra segir fá­heyrðar tafir á umhverfismati Sunda­brautar

Alvarlegasti gallinn er hversu einhliða þessi frétt er. Eyjólfur Ármannsson innviðaráðherra fær víðtækt rými til að lýsa vanþóknun sinni á umhverfismatsferlinu, beinir ásökunum að HMS (áður Skipulagsstofnun) og fullyrðir að farið hafi verið „út um allar koppagrundir" og „fundnar nýjar plöntur" sem hafi tafið ferlið. Hvergi er HMS gefinn kostur á svörum, engin talsmaður stofnunarinnar er spurður, og engin önnur rödd kemur að. Þetta er sérstaklega vandmeðfarið þar sem ráðherrann er jafnframt að tilkynna að lögmannsstofu verði falið rannsóknarstarf, sem gefur til kynna opinbera gagnrýni á stofnun sem heyrir undir hann sjálfan. Slík frétt kallar á jafnvægi. Annar veikleiki er að blaðamaðurinn endurvísar sjálfan sig til sjónvarpsfréttar Sýnar sem aðalheimildar, sem þýðir að fréttin er í reynd endursögn á eigin sjónvarpsviðtali frekar en sjálfstæð heimildaöflun. Bæði Vegagerðin og tölulegar fullyrðingar um kostnað og tímaáætlanir koma fram án tilvísana í opinber gögn; ráðherrann segir brú vera „ódýrari kost" en engin gögn eða skýrsla er nefnd þar til stuðnings. Á jákvæðu nótunni er ráðherrann nafngreindur og vitnað beint í orð hans, stofnanaleg nöfn eru skýr, og samhengið við eldri umfjöllun er sýnt. Framsetningin hallar þó ótvírætt í átt að sjónarmiðum ráðherrans; lesandinn fær ásökunina en aldrei svarið.