Hags­munir barna á­gæt­lega tryggðir í „baga­legu óyndisúrræði“

Alvarlegasti gallinn er raddleysi gagnaðila. Greinin fjallar um pólitískt deilumál þar sem mannréttindasamtök og mótmælendur eru tilgreindir sem aðalviðfangsefni, en eina röddin sem fréttamaðurinn leitar til er Snorri Másson, þingmaður stjórnarflokks sem styður frumvarpið. Samtökin No Borders eru nefnd og yfirlýsing þeirra á samfélagsmiðlum er vísað til í einni setningu, en enginn fulltrúi þeirra eða annarra mannréttindasamtaka fær bein orð eða tækifæri til að svara þeim ásökunum sem Snorri setur fram, til dæmis að þau beiti hagsmunum barna sem skálkaskjóli og standi í raun fyrir „jaðarskoðun" um opin landamæri. Þetta er klassískt dæmi um einhliða heimildanotkun í umdeildri frétt. Fyrirsögnin er sérstaklega vandmeðfarin. Orðalagið „hagsmunir barna ágætlega tryggðir" er beint tilvitnun í mat Snorra, en fyrirsögnin setur þetta fram sem óumdeilda niðurstöðu frekar en einstaklingsbundna skoðun. Lesandi sem les eingöngu fyrirsögnina fær þá mynd að blaðið staðfesti þetta mat, ekki að einn þingmaður hafi sagt þetta. Gott er að nefndarstarfið er í stuttu máli lýst og breytingartillögur allsherjarnefndar tilgreindar, sem gefur lesandanum smá samhengi. En í heildina hvílir greinin á einum heimildarmanni og gerir ekki tilraun til að ná til hins hlutans í deilunni, sem er verulegur ágalli í frétt um pólitískt metnaðarmál.