Miðflokkskona sótti ráðstefnu um fjöldabrottvísanir

Greinin sker sig úr með fjölbreyttum og sannreynanlegum heimildum: bein viðtöl við Helenu Ólöfu Snorradóttur, tilvísanir í vefsíðu ráðstefnunnar, nafngreinda ræðumenn og opinberar upplýsingar um bakgrunn þeirra, auk tilvísunar í myndbandsfærslu Snorra Mássonar. Blaðamaðurinn leggur sig fram um að setja ráðstefnuna í samhengi með því að útskýra hugmyndafræðilegan uppruna hugtaksins „remigration" og tengingar ræðumanna við nýnasista- og þjóðernissinnahreyfingar. Þetta er verulegur kostur. Jafnvægi er hinsvegar takmarkað. Miðflokkurinn sem flokkur fær ekki beint tækifæri til að svara fyrir tengsl sín við þessa hugmyndafræði, þótt greinin vísi óbeint í alþjóðafulltrúa flokksins. Helena Ólöf er látin tala en enginn talsmaður flokksforystunnar er spurður hvort skoðanir hennar endurspegli stefnu flokksins. Þetta er verulegur annmarki þar sem greinin tengir fleiri aðila úr Miðflokknum við efnið, meðal annars Snorra Másson og Breka Atlason. Framsetningin er skýrt gagnrýnin gagnvart ráðstefnunni og hugmyndafræðinni; lýsingarorð eins og „hvítur yfirburðahyggjumaður" og „lítt duldir nýnasistahópar" eru notuð án fyrirvara, þótt í mörgum tilfellum sé hægt að rökstyðja þau sem lýsandi staðreyndir. Heilt á litið er þetta vandaður fréttaskrifur um viðkvæmt efni, en skortur á formlegum viðbrögðum Miðflokksins dregur úr jafnvægi.