Leggja til breytingar á frumvarpi um brottfararstöð

Greinin er í eðli sínu skjalafrétt sem flytur efni nefndarálits og frumvarps á skiljanlegan hátt til lesenda, og vísar beint í aðalheimildir sínar: nefndarálitið, frumvarpstextann og brottvísunartilskipun ESB. Þetta er styrkur; lesandinn getur sannreynt allar fullyrðingar í opinberum þingskjölum. Hins vegar er umfjöllunin einróma: enginn þingmaður er spurður um afstöðu sína, ekki er leitað til mannréttindasamtaka, barnaréttarsérfræðinga eða fulltrúa sveitarfélaga á Suðurnesjum, þrátt fyrir að nefndarálitið sjálft nefni samráð við þau. Sú þögn er verulegur veikleiki þegar málið snertir réttindi barna og vistun fjölskyldna. Framsetningin er hlutlæg í tón en einsleit í sjónarhorni: lesandinn fær ekki að vita hvort breytingartillögurnar teljast nægjanlegar í augum gagnrýnenda eða hvort minnihluti nefndarinnar lagði til enn víðtækari breytingar. Nefnt er að orðalag sé sótt úr áliti fulltrúa Sjálfstæðisflokks, en ekki er útskýrt hvers vegna meirihlutinn tók þessa tillögu upp, hvort aðrar tillögur hafi verið felldar, eða hvert samhengi þess er í pólitískri umræðu. Greinin gegnir hlutverki sínu sem bein miðlun þingskjala, en fréttaverðmæti hennar hefði aukist verulega ef blaðamaðurinn hefði leitað eftir a.m.k. einni utanaðkomandi rödd.