dv.is
2026-07-06 16:00
Dómari gagnrýnir lögreglu harðlega fyrir slæleg vinnubrögð við rannsókn á alvarlegri líkamsárás
Greinin fjallar um dóm Héraðsdóms Reykjavíkur þar sem ríkið var dæmt til greiðslu miskabóta vegna stórfells gáleysis lögreglu við rannsókn líkamsárásar. Byggt er á dómsskjali og áliti ríkissaksóknara. Fyrirsögnin er villandi þar sem hún segir dómara gagnrýna lögreglu „harðlega" en nefnir ekki að ríkið var í raun sýknað af aðalkröfunni.
Einkunn Vitans: 6/10
Mat Vitans
Fyrirsögn og kaflafyrirsögn greinarinnar segja aðra sögu en niðurstaða dómsins: ríkið var sýknað af aðalkröfu en dæmt til miskabóta. Gott heimildavinnu en villandi framsetning.
Gagnrýni Vitans
Fyrirsögnin er vandamálið. Hún segir að dómari gagnrýni lögreglu „harðlega fyrir slæleg vinnubrögð" og bendir þannig á eina hlið niðurstöðunnar, en sleppur því að ríkið var sýknað af viðurkenningarkröfu um skaðabótaskyldu vegna líkamstjóns, sem var aðalkrafa stefnanda. Þetta er verulegur annmarki á framsetningu; lesandi sem les aðeins fyrirsögnina fær skakka mynd af niðurstöðunni. Efni greinarinnar sjálfrar er þó mun nákvæmara og útskýrir vel þá aðgreiningu sem dómurinn gerir á milli stórfellds gáleysis annars vegar og sönnunar orsakatengsla hins vegar. Heimildin er skýr: dómur Héraðsdóms Reykjavíkur ásamt áliti ríkissaksóknara frá nóvember 2024, og tengt er beint í dóminn. Sjónarmið beggja aðila, stefnanda og ríkisins, eru rakin, sem er til fyrirmyndar. Þó ber að nefna innri ósamræmi: kaflafyrirsögnin „Ríkið dæmt bótaskylt" stangast á við textann beint undir, þar sem segir að ríkið sé sýknað af viðurkenningarkröfunni. Þetta skapar rugling hjá lesandanum og bendir til kæruleysislegra vinnubragða við frágang greinarinnar. Engar óháðar raddir, svo sem lögfræðinga eða fræðimanna, eru notaðar til að útskýra lagalegar afleiðingar dómsins, en greinin byggist á frumskjali og þjónar vel hlutverki sínu sem fréttagreining.
