Óvenju stöðug króna gæti tafið hjöðnun verðbólgu

Greinin er í raun endursögn á einu greiningarriti eins hagfræðings, og það er bæði styrkur hennar og veikleiki. Styrkurinn felst í því hversu ítarlega er rakinn rökstuðningur Konráðs: raungengi, vaxtamunur, fjárfestingarflæði, sviðsmyndir um gengisleka og áhrif á verðbólgu. Lesandinn fær skýra mynd af röksemdafærslu hans. Veikleikinn er hins vegar sá að engin gagnrýnin rödd kemur til sögu. Konráð setur fram nokkrar verulegar fullyrðingar, til dæmis að raungengi sé komið í „sögulegar hæðir" og að gengisveiking um 15% gæti keyrt verðbólgu í 6,5%, en enginn annar hagfræðingur, enginn fulltrúi Seðlabankans og engin aðrir markaðsaðilar fá tækifæri til að vega og meta þessar forsendur. Tilvísun í mat Alþjóðagjaldeyrissjóðsins og spá Seðlabankans bætir nokkuð upp, en bæði eru notuð sem bakgrunnur sem styður við niðurstöðu Konráðs frekar en sem sjálfstæð mótvægi. Framsetningin er í heild sinni hlutlaus í tón; blaðamaðurinn heldur sér vel frá eigin áliti. Þrátt fyrir það er ritstjórnarleg ábyrgð að birta jafn einhliða efni sem „ritstjórnarefni" þegar auðvelt hefði verið að sækja eina til tvær viðbótarheimildir, jafnvel stuttar, til að setja greininguna í samhengi.