Missir af 100 milljóna bótum eftir vinnuslys
Frétt mbl.is um sýknudóm Landsréttar í skaðabótamáli byggir beint á dómsúrlausninni sjálfri og vitnar orðrétt í niðurstöðuna. Frásögnin er nákvæm og heimildin sannreynanleg, en fréttin skýrir hvorki lagaviðmiðið sem málið snýst um né leitar viðbragða hjá aðilum málsins.
Heimildin er sterkasti hluti fréttarinnar: dómur Landsréttar og undanfarandi dómur Héraðsdóms Reykjavíkur, með beinum tilvitnunum í niðurstöðukafla. Lesandi getur flett úrlausninni upp og sannreynt hvert atriði. Tölurnar, 147 milljónir, 47 milljónir og mismunurinn sem fyrirsögnin byggir á, hanga saman.
Það sem vantar er skýringin. Málið veltur allt á lágmarksviðmiði 3. mgr. 7. gr. skaðabótalaga, en hvergi er sagt hversu há sú fjárhæð er eða hvers vegna löggjafinn setti slíkt gólf. Án þess situr lesandinn uppi með lagatilvísun í stað upplýsinga. Sama gildir um þann þátt sem laumast inn í lokatilvitnunina: maðurinn virðist vera erlendur ríkisborgari og heimaland hans hefur bein áhrif á röksemdafærsluna. Þetta er látið standa óútskýrt.
Viðbragða er ekki leitað, hvorki hjá lögmanni mannsins um áfrýjun til Hæstaréttar né hjá Sjóvá. Í dómsfrétt er úrlausnin vissulega fréttin sjálf, en hér hefði eitt símtal bætt miklu við. Rétt unnin en of þunn rútínufrétt.
