Fimm mýtur um vændi
Talskona Stígamóta tekur fyrir fimm algengar hugmyndir um vændi og hafnar þeim sem mýtum. Hún styður norræna módelið, þar sem kaup eru refsiverð en sala ekki, og vísar til sænskrar úttektar, norskrar ráðgjafarskýrslu og alþjóðlegrar rannsóknar máli sínu til stuðnings.
Í pistlinum, sem birtur er sem skoðanagrein, búa tvær ólíkar aðferðir hlið við hlið. Seinni hlutinn vísar í nafngreind gögn: sænska úttekt frá 2010, Vista Analyse frá 2014 og rannsókn Cho, Dreher og Neumayer frá 2013. Það er meira en flestar skoðanagreinar bjóða og lesandinn getur sannreynt tilvísanirnar. Fyrri hlutinn hvílir hins vegar þrisvar á orðunum „rannsóknir sýna“ án þess að nokkur rannsókn sé nefnd, meðal annars um að meirihluti fólks í vændi myndi hætta strax.
Veikleikinn liggur í rökfærslunni sjálfri. Með því að kalla andstæð sjónarmið „mýtur“ er ágreiningur, sem er raunverulegur í fræðaheiminum og meðal mannréttindasamtaka, settur fram sem útkljáður. Bæði sænska úttektin og fylgnirannsókn Cho og félaga hafa sætt gagnrýni fyrir aðferðafræði, en lesandinn fær ekkert að vita um það. Ein „mýtan“, um jaðarsetta kaupendur, virðist auk þess fremur sett upp til að hrekja hana en að hún sé áberandi í umræðunni.
Höfundur gerir hreint fyrir sínum dyrum um tengsl sín við Stígamót, og það er til fyrirmyndar.
