Rauði krossinn lokar neyðarskýli fyrir flóttafólk
Greinin fjallar um lokun neyðarskýlis Rauða krossins fyrir flóttafólk og byggir nær alfarið á yfirlýsingu vina og stuðningsfólks íbúa skýlisins. Hvorki stjórnvöld né Rauði krossinn eru látin koma sjónarmiðum sínum á framfæri. Framsetningin er einhliða þrátt fyrir að greinin sé merkt sem ritstjórnarefni.
Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en lesandinn fær aðeins eina rödd: yfirlýsingu stuðningsfólks íbúa skýlisins. Enginn fulltrúi dómsmálaráðherra, félagsmálaráðherra eða Rauða krossins fær að svara eða útskýra forsendur ákvörðunarinnar um að endurnýja ekki samninginn. Þetta er verulegur annmarki í fréttaflutningi þar sem greinin segir berum orðum að ráðherrar beri ábyrgð á lokuninni, án þess að gefa þeim færi á andsvörum. Staðhæfingar eins og að fólkið hafi verið „svipt grundvallarréttindum" og að ríkið „neiti að veita því húsaskjól" standa alfarið ómótmælt og án tilvísunar í önnur sjónarmið.
Einnig skortir samhengi sem nýttist lesandanum: hvenær var samningurinn við Rauða krossinn gerður og á hvaða forsendum var ákveðið að endurnýja hann ekki? Hvaða málsmeðferð er í gangi um stöðu fólksins? Orðalag eins og „einangrunarbúðir ríkisstjórnar Kristrún Frostadóttir" er tekið beint úr yfirlýsingunni og endurspeglað í fréttinni án nokkurs fyrirvara eða gagnrýninnar skoðunar á hugtakinu. Þegar eina heimildin er hagsmunatengd yfirlýsing verður blaðamaðurinn í raun talsmaður frekar en fréttaritari. Grunnupplýsingin um lokun skýlisins er staðfest, en allt sem henni er bætt við kemur frá einni og sömu heimildinni.
