Kallar eftir um­ræðu um hvort stjórnar­for­menn verði kosnir beint af hlut­höfum

Greinin nefnir stjórnarformann Gildis sem heimild en nafngreinir hann ekki, sem er veikleiki í fréttamennsku þar sem lesendur geta ekki metið sjálfstætt hverjir standa að baki sjónarmiðunum. Tilvísunin í sjónarmið Þorsteins Pálssonar er einungis sett fram í gegnum túlkun stjórnarformannsins sjálfs, þar sem hann segir þau fela í sér ákall um að „afnema mannréttindi stjórnenda"; þessi túlkun er sett fram án þess að Þorsteini sé gefinn kostur á andsvörum eða að orðrétt tilvitnun hans sé birt, sem dregur úr sanngirni. Myndin sem lesandinn fær af umræðunni er einhliða, þar sem sjónarmið eins aðila ráða ferðinni. Efnislega er hér um áhugavert mál að ræða en fréttamennskan hefði styrkst verulega ef Þorsteinn hefði fengið tækifæri til að svara, ef stjórnarformaðurinn væri nafngreindur og ef einhverjar aðrar heimildir, til dæmis sérfræðingar á sviði stjórnarhátta, hefðu komið að.