Vísar fullyrðingum um gullhúðun alfarið til föðurhúsanna

Mest áberandi er hversu einhliða greinin er í uppbyggingu sinni. Hanna Katrín Friðriksson fær þrjár beinar tilvitnanir og útskýrir sjónarmið sín ítarlega, á meðan afstaða Samtaka atvinnulífsins er aðeins dregin saman úr skriflegri umsögn; enginn fulltrúi samtakanna fær beina rödd. Bjarni Benediktsson er nafngreindur sem uppruni fullyrðingarinnar um gullhúðun en hvergi er hann viðtalaður eða látinn svara andmælum ráðherra. Þetta skekkir myndina verulega í þágu ráðherrans. Efnislega er frumvarpið sjálft aldrei útlistað nánar en í einu dæmi, þ.e. muninum á þremur og tíu ársverkum til skilgreiningar á örfyrirtæki. Lesandi fær lítið samhengi um hvað aðrar umsagnir segja eða hvaða áhrif breytingarnar hafa í raun á fyrirtæki. Fyrirsögnin, sem tekur beint orðalag ráðherrans, styrkir framsetninguna enn frekar í þá átt að gagnrýnin sé ómálefnaleg. Greinin er í eðli sínu ritstjórnarefni en birtist sem fréttaflutningur, sem gerir kröfu um jafnvægi enn mikilvægari.