Biðst afsökunar en neitar sök í máli Írisar Helgu: „Ég lét spila með mig“
Frétt um meðákærðan mann í umsáturseineltismáli Írisar Helgu sem biðst afsökunar en neitar sök. Greinin byggir á afsökunaryfirlýsingu mannsins, sem fréttastofa hefur undir höndum, og tilvitnun í nafngreinda verjanda hans. Ákæran og dómsmeðferð í Héraðsdómi Reykjaness mynda grunninn.
Fréttastofa Vísis hefur hér aðalskjalið í höndum, yfirlýsingu ákærða mannsins, og birtir hana í heild. Það er gott. Verjandinn, Lilja Margrét Olsen, er nafngreind og tilvitnuð beint til að útskýra lagalega afstöðu ákærða. Ákæran og meðferð málsins í Héraðsdómi Reykjaness eru skýrt tilgreind sem staðreyndastoð. Allt þetta er sómasamleg dómsfrétt.
Helsti veikleiki er að raddir annarra aðila eru algjörlega fjarverandi. Saksóknari hefur enga rödd í fréttinni; sjónarmið ákæruvaldsins um hvort hlutdeild standist lagaskilyrði stendur án mótvægis. Brotaþolar og lögmenn þeirra koma hvergi við sögu þótt fullyrðingar ákærða um að hann hafi verið „leikinn" séu þess eðlis að viðbrögð frá hinu hliðinni hefðu styrkt fréttina verulega. Framsetning fyrirsagnar og inngangs leggur áherslu á afsökunina og tilfinningalegt orðalag ákærða, sem gefur fréttinni ákveðinn blæ samúðar frekar en hlutlausrar skýrslu. Fyrir hefðbundna dómsfrétt væri líka gagnlegt að geta um næstu skref málsins eða hvenær dómur er væntanlegur. Þrátt fyrir þessa annmarka er grunnframkvæmd fréttar sómasamleg og heimildir þær sem gefnar eru sannreynanlegar.
