Mun ríkisstjórnin koma atkvæðagreiðslunni í gegn?

Þetta er í raun auglýsingatexti fyrir sjónvarps- eða vefþátt, ekki frétt í hefðbundinni merkingu. Engin sjálfstæð heimildavinna liggur að baki; greinin lýsir gestum og umræðuefnum þáttarins án þess að miðla neinum nýjum upplýsingum. Vandinn er þríþættur. Í fyrsta lagi er framsetningin villandi: orðalag eins og „stór gjá er á milli meirihluta og minnihluta" er gefið sem staðreynd en án nokkurrar tilvísunar í gögn eða tilvitnun í þingmenn. Í öðru lagi eru orðaval og spurningarnar sjálfar alls ekki hlutlausar: „mun kreditkortanotkun Heiðu Bjargar hafa áhrif á fylgi Samfylkingarinnar" og „mun Ásdís standa af sér árásir Kristrúnar" eru leiðandi spurningar sem draga upp ákveðna mynd af stjórnmálaaðstæðum án þess að leitast við að rökstyðja þær. Fullyrðingin um „árásir" forsætisráðherra er sett fram sem gefið ástand, ekki sem mat tiltekinna heimildarmanna. Í þriðja lagi er greinin flokkuð sem frétt en er í eðli sínu kynningarefni, sem grefur undan trausti lesandans á flokkakerfinu. Þó efnið sé léttvægt skapar þessi blanda af kynningarefni og pólitísku orðalagi frekar villandi heild.