„Þetta er bara al­veg sví­virði­legt“

Stærsti veikleikinn er hversu einhliða greinin er. Björn Samúelsson, varamaður í sveitarstjórn og skipuleggjandi mótmælanna, er í raun eina röddin. Tilkynning innviðaráðuneytisins er nefnd í einni setningu, en hvorki ráðherra né fulltrúi ráðuneytisins fær tækifæri til að bregðast við gagnrýninni, rökstyðja ákvörðunina eða svara fullyrðingum Björns um að viðgerð muni taka vikur umfram áætlun. Þetta skiptir verulegu máli: greinin birtir ítrekaðar ásakanir á hendur nafngreindum ráðherra, kallar ákvörðunina „svívirðilega" bæði í fyrirsögn og meginmáli, og gefur lesendum í raun enga leið til að meta hvort rökin séu haldbær eða hvort málefnaleg sjónarmið búi að baki. Ályktun þriggja sveitarfélaga er nefnd, sem styrkir heimildamyndina lítillega, en hún er ekki tilvitnuð eða rakin frekar. Framsetningin er afdráttarlaus: fyrirsögnin er tilvitnun úr munni gagnrýnandans, og greinin les meira sem málflutningur þeirra sem telja sig berskjaldaða en sem hlutlaus fréttaflutningur. Tölulegar fullyrðingar um vatnsflutninga (12 til 20 tonn á ferð), áætlaðar bókanir og áhrif á þungaflutninga eru allar á ábyrgð Björns; ekki er leitað staðfestingar hjá Vegagerðinni, Sæferðum eða rekstraraðilum. Greinin er að grunnstofni staðbundin fréttaumfjöllun um mótmæli, sem gefur nokkurt svigrúm, en þegar ráðherra er nefndur á nafn og ákvörðunin kölluð svívirðileg, verður krafa um jafnvægi ríkari. Þar bregst fréttamennsku verulega.