Telja brottfararstöð auka hættu á mannréttindabrotum

Greinin byggist alfarið á yfirlýsingu eins aðila, Íslandsdeildar Amnesty International, og er í eðli sínu fréttatilkynning sem miðluð er án gagnrýnnar umfjöllunar. Þetta er meginveikleikinn: enginn fulltrúi stjórnvalda, ráðuneytis eða þingmeirihlutans sem samþykkti lögin fær að svara, þrátt fyrir að ásakanir um mannréttindabrot séu alvarlegar. Þegar slíkar fullyrðingar eru hafðar uppi ber blaðamanni skylda til að leita eftir viðbrögðum hins aðilans, jafnvel þótt þau berist ekki. Tilvísun í barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna er tilvitnuð beint í sjónarmið Amnesty en lesandinn fær ekki upplýsingar um hvort og hvernig löggjafinn vann úr þeim sjónarmiðum í meðferð frumvarpsins. Framsetningu ber að gagnrýna: fyrirsögnin „Telja brottfararstöð auka hættu á mannréttindabrotum" hefur enginn greinilegan frumlið og notar óvirkja rödd sem gerir ómögulegt að átta sig á því á fyrstu sýn hverjir „telja" þetta. Þetta er algengur blaðamannabrögð sem gerir eina afstöðu að almennum sannleika. Jákvætt er að heimild er nafngreind og sannreynanleg; yfirlýsing Amnesty er opinbert skjal sem hægt er að fletta upp. En frétt sem miðlar einungis fullyrðingum eins hagsmunaaðila um nýsamþykkt lög, án nokkurs samhengis eða andsvara, stenst ekki þær kröfur sem gera verður til ritstjórnarefnis.