Loksins úr mínus í plús
Fjármála- og efnahagsráðherra færir rök fyrir því að fjárlagafrumvarp næsta árs marki tímamót eftir átta ára hallarekstur. Greinin er skýrt uppbyggð og styðst við tölur úr frumvarpinu, en er um leið pólitísk sjálfsvörn þar sem óþægilegar hliðar málsins eru látnar liggja.
Greinin birtist undir skoðanamerki Vísis og er metin sem slík: rökfærsla ráðherra, ekki frétt.
Talan sem allt hvílir á, 866 milljarða uppsafnaður halli á átta árum, er ekki rakin til tiltekinnar heimildar innan greinarinnar, en lesandi getur í grundvallaratriðum flett henni upp í fjárlagafrumvarpinu sem vísað er til. Athyglisverðara er hitt sem vantar: hvergi kemur fram hversu stór afgangurinn á að verða. Höfundur segir „bókhaldið stemmir“ en gefur enga stærðargráðu, og án hennar er ómögulegt að meta hvort um raunverulegan viðsnúning sé að ræða eða jaðarafgang innan skekkjumarka spár.
Stærsti veikleikinn er þó tekjuhliðin. Viðsnúningnum er eignað „markvisst aðhald og forgangsröðun“ eingöngu, án þess að minnst sé á skattbreytingar, veiðigjöld eða hagvöxt sem þátt í niðurstöðunni. Það er valkvæð frásögn af eigin verkum. Sömuleiðis er fullyrðingin um að jafnvægi í ríkisrekstri sé „mikilvægasta framlag stjórnvalda“ til lækkunar vaxta sett fram sem óumdeild staðreynd, þótt hagfræðingar deili um vægi ríkisfjármála gagnvart peningastefnu.
Heiðarleikinn felst í því að höfundur nefnir að verkefninu sé ólokið. Heiðarlegra hefði verið að nefna líka hvað annað en aðhald skilaði afganginum.
