Andrés og Stefán Einar furða sig á því að vera sagðir hlutdrægir - „Það er auðvitað gríðarleg umræða og harkaleg“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni og fer þá leið að greina og gagnrýna orðræðu tveggja blaðamanna Morgunblaðsins. Sú nálgun er lögmæt og höfundur leggur fram nokkur sjálfstæð atriði: Google-leit á fyrirsagnir Morgunblaðsins um ESB, tilvísanir í fyrri ummæli Stefáns Einars og yfirlýsta stefnu blaðsins. Þetta gefur lesandanum tækifæri til að sannreyna hluta fullyrðinganna. Jafnframt er Google-leitin ekki sérlega sterk aðferðafræði; enginn kerfisbundinn fjölmiðlagreiningarháttur er viðhafður, og höfundur viðurkennir sjálfur takmarkanir hennar, sem er til bóta. Meginveikleikinn er sá að greinin leggur fram túlkun á afstöðu Morgunblaðsins sem staðreynd, en biðst ekki viðbragða hjá Andrési eða Stefáni Einari við gagnrýninni. Þó greinin sé ritstjórnarefni hefði hún orðið sterkari ef höfundur hefði vísað í fleiri ytri heimildir til stuðnings, til dæmis rannsóknir á framsetningu íslenskra fjölmiðla eða sjálfstæðar úttektir. Framsetningin hallar skýrt í þá átt að Morgunblaðið sé hlutdrægt, sem er fullkomlega eðlileg afstaða í greiningarefni, en hún er sett fram sem nánast sjálfsögð niðurstaða frekar en rökstuddar álykranir.