Af­leiðingarnar af syst­kina­broti séu verri en brotið sjálft

Greinin er vel unnin sem viðtalagrein við þolendur og hefur skýrt afmarkað markmið: að lýsa reynslu kvennanna og afleiðingum kynferðisofbeldis innan fjölskyldu. Þrjár aðskildar raddir styrkja greinina verulega, því sögusvið þeirra skarast en eru ólíkar, og blaðamaðurinn leyfir þeim að tjá sig ítarlega án þess að leggja á þær túlkun. Vísað er í fræðsluefni Barnaheilla og í dómsúrslit í máli Heru, sem gefur greininni sannreynanlegan grunn. Eitt sem mætti bæta er að enginn fagaðili á sviði barnasálfræði, barnaverndar eða réttarfars er ráðinn til viðtals; það hefði gefið greininni faglegan bakgrunn og styrkt þær kröfur sem konurnar setja fram um skort á stuðningi. Samfélagslegar tölur um algengi systkinabrota eða samanburð við önnur brot eru líka fjarverandi; slíkt samhengi hefði hægt að ná úr rannsóknum eða opinberum gögnum. Gerandi hlutar fjölskyldnanna fær ekki beinan vettvang, en það er skiljanlegt í grein sem þessari, enda er hér þolendamiðuð frásögn sem er sjálfstæð blaðamannsvinna á fyrstu heimildum. Nafnleynd tveggja viðmælenda er skýrð og sú þriðja, Tinna, kemur fram undir eigin nafni, sem sýnir gagnsæi um aðferð.