Hvers vegna erum við enn að reyna að binda hendur fólks?
Skoðanagrein Maríu Gunnarsdóttur, formanns Trans Vína, dregur samsæti milli sögulegrar þvingunar örvhentra barna og nútímaviðhorfa til hinsegin og trans fólks. Greinin er birt sem skoðun á Vísi og byggir á persónulegri reynslu og sögulegri samlíkingu frekar en gögnum eða rannsóknum.
Greinin er birt sem skoðun og höfundur er skýrt tilgreindur sem formaður Trans Vína, sem er til fyrirmyndar hvað gagnsæi varðar. Samlíkingin milli örvhendni og hinsegin réttinda er skýr og vel sett fram sem málflutningsgrein. Rökstuðningurinn er þó nánast eingöngu byggður á sögulegri hliðstæðu og persónulegri sögu; engin tilvísun er í rannsóknir, gögn eða sérfræðiheimildir til stuðnings meginforsendu greinarinnar, þ.e. að viðbrögð samfélagsins við kynhneigð og kynvitund séu beint sambærileg viðbrögðum við örvhendni. Slíkt veikir rökstuðninginn sem hugmyndafræðilegan pistil, þótt ekkert sé á því að kenna sem fréttamennsku. Höfundur gæti hafa styrkt málflutning sinn með einhverri tilvísun í félagsvísindagögn eða sagnfræðilegar heimildir; án þess hvílir greinin alfarið á tilfinningalegri og frásagnarlegri sannfæringu. Sem skoðanagrein stendur hún vel á eigin forsendum, en djúpleikinn er takmarkaður.
