Börnin aftur í aftur­sætið?

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt tilgreind sem formaður leikskólanefndar og frambjóðandi Framsóknar, sem er til fyrirmyndar hvað gagnsæi varðar. Röksemdafærslan byggir á tiltölulega nákvæmum tölum um leikskólagjöld í Kópavogi (57.517 kr. fyrir 8 tíma vistun, 34% barna í 8 tíma vistun eða lengri, 28% í 6 tíma gjaldfrjálsri vistun) en heimild þessara talna er hvergi tilgreind; lesandinn getur að vísu sannreynt þær í gjaldskrá Kópavogsbæjar, en höfundur hefði styrkt röksemdina með skýrri tilvísun. Tilvitnunin í opið bréf stjórnenda leikskóla er áhugaverð og gefur greininni ákveðinn stuðning, en hún er eina rödd sem höfundur vísar til, og hún styður alfarið sömu afstöðu. Fullyrðingin um að börn yrðu „send heim vegna manneklu einu sinni í viku" ef Kópavogsmódelið væri afnumið stendur án nokkurs rökstuðnings eða gagna og er fremur ógn en rökfræðileg niðurstaða. Sem kosningapistill er greinin skiljanleg og vel uppbyggð, en rökfræðilega vantar samhengi: engin viðleitni er gerð til að útskýra af hverju 50 þúsund króna þakið myndi skaða fremur en hjálpa, umfram þá staðreynd að margir borga þegar minna. Greinin er skýr pólitísk málsvörn og uppfyllir grunnkröfur skoðanagreinar, en hefði grætt á betri heimildatilvísunum og sterkari rökstuðningi fyrir dramatískustu fullyrðingunum.