Stærsta hættan ekki gervigreindin sjálf heldur sofandi stjórnvöld

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les frekar sem endursögn á ummælum forseta, án þess að ritstjórnin leggi sjálfstætt mat á efnið eða setji það í samhengi. Tilvitnun í ónafngreindan nefndarmann um „sofandi stjórnvöld" er veik; lesandinn fær ekki að vita hver viðkomandi er eða á hvaða gögnum fullyrðingin byggist. Björn Ulvaeus er nefndur en ummæli hans um „stuldinn" eru sett fram án samhengis um þá umræðu sem þar liggur að baki, til dæmis um höfundarétt og þjálfunargögn gervigreindarlíkana. Engin sjálfstæð heimild eða sérfræðingur er kallaður til, og engin gagnrýnin spurning er lögð fyrir. Framsetningin er nánast eingöngu jákvæð gagnvart afstöðu forsetans: skipun starfshóps er fagnað, hætta er mótuð með lýsingarorðum frekar en staðreyndum, og ekkert sjónarhorn kemur fram sem vefengir eða setur orð forsetans í vægara ljós. Sem ritstjórnarefni má það vera lýsandi, en textinn nýtir hvorki ritstjórnarformið til sjálfstæðrar greiningar né uppfyllir hann fréttastaðla um fjölbreytt sjónarmið.