Guðjón Ragnar Jónasson skrifar: Litlu skólarnir eru lykillinn
Aðsend skoðanagrein eftir starfsmann Framhaldsskólans í Austur-Skaftafellssýslu. Hún rekur sögu fjarnáms á Íslandi frá bréfaskólum til samstarfsins Samlands og hvetur til þess að framhaldsskólar á landsbyggðinni verði efldir sem leið í byggðamálum.
„Fræðin segja okkur“ er setningin sem ber þyngstu fullyrðingu greinarinnar, en lesandinn fær aldrei að vita hvaða fræði er átt við. Höfundur heldur því fram að stuðningur við skóla á landsbyggðinni sé „ódýr og sannreynd leið“ og sú byggðastefna sem hafi „virkað hvað best“. Slíkar samanburðarfullyrðingar kalla á gögn, til dæmis kostnaðartölur, rannsóknir á búsetuþróun eða fjölda fjarnema. Ekkert slíkt fylgir.
Höfundur greinir hins vegar heiðarlega frá því strax að hann starfi við FAS, og lesandinn getur því metið hagsmuni hans sjálfur. Sögulega yfirlitið um bréfaskóla, öldungadeildir og Samland er skýrt og vísar í nafngreindar stofnanir sem auðvelt er að fletta upp. Sá hluti er traustur grunnur.
Vandinn er að rökin hætta þar sem sagan endar. Fyrirsögnin lofar því að litlu skólarnir séu lykillinn, en hvergi er útskýrt hvers vegna litlir skólar standi betur að vígi en stærri skólar eða háskólar. Skotið á Inndjúpsáætlanir og loðdýrarækt er mælskubragð sem kemur í stað raka gegn öðrum leiðum. Greinin er einlæg hvatning, en rökstuðningurinn stendur ekki undir stóru orðunum.
