Slaufun, skautun, skömmun
Skoðanagrein prests sem tengir slaufunarmenningu, félagsvísindi, Katar og „wókið“ í eina samfellda ógnarsögu um Vesturlönd. Höfundur boðar tengla á heimildir sem birtast ekki, og talnameðferðin um styrki Katar er í innri mótsögn og margfalt út úr korti. Rökfærslan hvílir á fullyrðingum fremur en gögnum.
Greinin er birt undir skoðanamerki, svo hún er metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Þá er athyglisverðast það sem vantar: höfundur skrifar „Hér eru tenglar á greinar um málið“ og engir tenglar fylgja. Talan sem á að vera burðarás Katar-hlutans stenst svo ekki eigin reikning: byrjað er á „milljarðatugum í dollurum talið“, síðan nefndir 6,25 milljarðar dala, og loks umreiknað í „7,6 x 10 í 13. veldi“ í krónum, sem er tugþúsundum milljarða hærra en 6,25 milljarðar dala geta orðið á nokkru gengi. Þegar höfundur segir sjálfur að upphæðirnar séu „óskiljanlegar skrilljónir“ í hans huga er það ekki stílbrigði heldur uppgjöf gagnvart eigin gögnum.
Rökkeðjan er svo lögð fram sem staðreynd án þess að nokkur hlekkur sé sannreyndur: styrkir til bandarískra háskóla, þaðan „lævís áróður“, þaðan hugmyndir „Wóksins“, og þaðan sú niðurstaða að vinstrið sé veikara fyrir. Höfundur veit að þetta er ósannað; hann skrifar sjálfur „vissulega merkilegt ef sú árátta reynist ríkari á vinstri vængnum“. Skilyrðingin gleymist samstundis og hið óstaðfesta verður forsenda næstu efnisgreinar. Sama gildir um Habermas: hann er kallaður til vitnis um að Vesturlönd hafi „allan sinn siðagrunn úr Biblíunni“, sem er flatari útgáfa af mun varfærnari kenningu hans, og engin ræða, bók eða viðtal er tilgreint.
Það sem greinin gerir vel er myndmálið. Bíllinn með hlaup í stýrinu og kirkjuskipið sem örk eru skýrar, frumlegar samlíkingar og guðfræðilegi kjarninn, að hægt sé að elska manneskjuna án þess að samþykkja verk hennar, er raunveruleg röksemd gegn útilokunarmenningu. Höfundur merkir líka eina alhæfingu sína sem „paródíska nálgun“, sem er heiðarlegt. En það vegur ekki upp uppnefnin um „lélegsvísindi“, sem koma í stað gagnrýni á rannsóknir sem hann nefnir aldrei, né heldur fullyrðinguna um dvergríki „með klærnar úti“ sem er látin standa alveg óstudd.
Niðurstaða: vel skrifaður pistill í predikunarstíl sem fer út af sporinu þegar hann reynir að vera fréttaskýring. Tölur sem stangast á við sjálfar sig, heimildir sem boðaðar eru en birtast ekki, og orsakakeðja sem er staðhæfð en aldrei reynd.
