Skora á opinberar stofnanir að auglýsa í fjölmiðlum frekar en á samfélagsmiðlum
Fréttin greinir frá tilmælum ráðuneytisstjóra menningar-, nýsköpunar- og háskólaráðuneytisins um að stofnanir kaupi auglýsingar og áskriftir af íslenskum fjölmiðlum fremur en samfélagsmiðlum. Heimildin er nafngreind og beinar tilvitnanir í bréfið eru ríkulegar. Enginn annar en ráðuneytið kemur að máli.
Hér birtir fjölmiðill frétt um ákvörðun sem færir opinbert auglýsingafé til fjölmiðla, þar á meðal hugsanlega til hans sjálfs, án þess að nefna þá augljósu hagsmuni einu orði. Það er ekki smáatriði. Lesandi sem veit hvernig íslenskur fjölmiðlamarkaður er fjármagnaður áttar sig, en fréttin sjálf gefur honum ekkert færi á að setja umfjöllunina í það samhengi.
Heimildavinnan er að öðru leyti í lagi. Sigrún Brynja Einarsdóttir er nafngreind, bréfið er tilgreint sem frumgagn og tilvitnanir eru orðréttar. Tengingin við fyrri tilkynningu Loga Einarssonar setur tilmælin í stefnusamhengi. Þetta er skýr og læsileg endursögn á skjali.
En málið er umdeilt og aðeins ein rödd fær að tala. Hvergi er spurt hvort tilmæli um að stofnanir réttlæti auglýsingakaup utan fjölmiðla standist samkeppnisreglur, hvort þau rekist á sjálfstæði fjölmiðla gagnvart ríkinu, né hvað þau kosta í raun. Ein spurning til Samkeppniseftirlitsins eða til fræðimanns á sviði fjölmiðla hefði breytt fréttinni úr endursögn í umfjöllun.
