Kostnaður, kvíði og að­skilnaður

Greinin er skýrt merkt sem skoðanagrein og höfundur tilgreinir sig sem frambjóðanda Miðflokksins, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Persónuleg reynsla hans, ráðlegging fæðingarlæknis og tilvísun í breyttar siglingar Herjólfs til Þorlákshafnar mynda röksemdafærsluna. Sem skoðanagrein þarf hún ekki jafnvægi í hefðbundnum skilningi, en rökin hefðu orðið sannfærandi ef höfundur hefði stutt fullyrðingar sínar betur: hann segir til dæmis að það sé „sennilegast dýrast" að vera Vestmannaeyingur að eignast barn, en leggur ekki fram neinar tölur eða samanburð við aðra landshluta. Engin tilvísun er í opinberar samgönguskýrslur, niðurstöður heilbrigðisyfirvalda eða umræðu um Landeyjahöfn, sem hefði styrkt röksemdafærsluna umtalsvert. Textinn er einnig nokkuð endurtekinn; sömu atriðin um óvissu, veður og aðskilnað koma margsinnis fyrir án þess að ný sjónarhorn bætist við. Þar sem um kosningaskrif er að ræða ber að hafa í huga að tilgangurinn er einnig pólitískur, en höfundur nýtir ekki tækifærið til að benda á tilteknar lausnir með raunhæfum hætti heldur heldur sig við almenn orð um „betri tryggingu" og „aukna viðbragðsgetu". Heildarröksemdafærslan er skiljanleg en hefði haft meira vægi með tölum og dæmum umfram eigin reynslu.