„Það er verið að kalla hana n-orðinu“

Grein þessi er í raun textaútgáfa af sjónvarpsviðtali, þar sem blaðamaður Vísisins hefur tekið saman tilvitnunar úr þætti Sindra Sindrasonar. Það er ekki um sjálfstæða fréttaöflun að ræða; heimildakeðjan er skýr en öll efnisleg vinna liggur hjá upprunalega þættinum. Margrét er eina heimildin og enginn annar aðili fær að tjá sig, hvorki skólayfirvöld, sérfræðingar um kynþáttafordóma né önnur foreldri. Fyrir persónulega sögu í viðtalsformi er eðlilegt að ein rödd sé ríkjandi, en greinin gefur sig út fyrir að vera frétt frekar en viðtalsútdráttur, og þar skortir samhengi. Til dæmis er hvergi vísað til þess hvort leitar hafi verið til skólans eða hvernig skólinn brást við; heldur ekki er boðið upp á neina tölfræði eða fræðilegt samhengi um kynþáttafordóma meðal barna á Íslandi. Framsetningin er tilfinningaleg en einhæf: tilvitnunarnar eru endurteknar næstum orðrétt tvisvar í textanum, sem bendir til óvandaðs ritstjórnarstarfs. Þetta dregur úr upplýsingagildi greinarinnar þrátt fyrir að efnið sjálft sé þýðingarmikið.