Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir?
Skoðanagrein samgönguverkfræðings sem byggir á tafastuðli TomTom og umferðarspám Mannvits og Cowi frá 2020 og 2024. Höfundur útskýrir af hreinskilni hvers vegna mælingar TomTom og samgöngulíkansins stangast á, en burðarfullyrðingar um tengsl þéttingar byggðar og umferðartafa eru látnar standa án tilvísana.
Birt sem skoðanagrein, og það skiptir máli fyrir matið: hér er ekki krafist mótraddar heldur heiðarlegrar röksemdafærslu.
Sterkasti hluti greinarinnar er einmitt sá sem flestir hefðu sleppt. Þórarinn útskýrir sjálfur hvers vegna tafastuðull TomTom (33,7% árið 2025) og samgöngulíkanið (um 8% árið 2019) mælast svo ólíkt: líkanið telur aðeins tafir vegna annarrar umferðar og notar rýmri skilgreiningu á frjálsu flæði. Hann merkir eigin framreikning skýrt sem sitt mat. Þetta er fagleg vinnubrögð.
Veikleikinn liggur í kjarnaröksemdinni. Tvisvar er vísað til „erlendra rannsókna" um að umferðartafir séu meiri þar sem byggð er þéttari, án þess að nefna eina einustu heimild. Þetta er umdeilt í fræðunum: þéttbýli eykur tafastuðul en styttir jafnframt vegalengdir, svo heildartímatap getur orðið minna. Höfundur nefnir þennan mótrök hvergi. Orðið „ótvírætt" er notað tvisvar um ályktanir sem eru það ekki.
Niðurstaðan hallar að bílastefnu og gegn þéttingu, sem er lögmæt afstaða í skoðanagrein. En þegar sérfræðingur skrifar í krafti sérþekkingar sinnar á hann að vísa í rannsóknirnar sem hann segir styðja sig.
