Taka þarf á gjör­breyttum að­stæðum í leik­skólum

Greinin er birt sem skoðanagrein, sem er réttmætt. Höfundur kynnir sig sem leikskólastarfsmann og frambjóðanda Flokks fólksins, og gagnsæið um þá stöðu er jákvætt. Röksemdafærslan er þó nokkuð grunn: fullyrðingar eins og „þarfir barna hafa orðið flóknari" og „álag hefur aukist" eru settar fram sem staðreyndir án þess að vísa í rannsóknir, tölulegar heimildir eða opinber gögn. Tilvísunin í reynslu af Covid-tímanum er áhugaverð en óstudd; engar kannanir eða skýrslur eru nefndar til stuðnings. Barngildisreglan er gagnrýnd „frá grunni" án þess að núverandi viðmið séu nefnd til samanburðar, sem gerir lesandanum erfitt að meta hvort gagnrýnin sé hófleg. Sem pólitískt kosningaefni er greinin skýr og vel uppbyggð, en sem skoðanagrein á fréttamiðli skorti hana vitræna dýpt. Engar tölur um fjölda barna á deild, ekkert um fjárveitingar, engin samanburður við önnur sveitarfélög eða Norðurlönd. Rökin eru tilfinningaleg fremur en efnisleg, og tillögurnar eru almennar („fækka þarf börnum á hverri deild") án þess að taka á kostnaði eða framkvæmd. Höfundurinn skrifar vel og af sannfæringu, en lesandinn fær lítið í hendurnar til að meta hvort kröfurnar standist nánari skoðun.