Lögreglan svarar gagnrýni sjónarvottar vegna alvarlegs atviks í kirkjugarði – „Beiting rafvarnarvopns var besti valkosturinn“

Greinin stendur og fellur á því að birta yfirlýsingu lögreglunnar á Suðurnesjum nánast óbreytta, en gefur þó til kynna sjónarmið sjónarvottarins sem gagnrýndi viðbrögð lögreglunnar. Þetta er ágætt upphaf; báðar hliðar fá að koma að. Hins vegar eru nokkrir veikleikar sem vert er að nefna. Sjónarvotturinn er ekki nafngreindur og orðalag um túlkun hans (að rafbyssan hafi kveikt í vökvanum) er óljóst tilvísað til „samtala við fjölmiðla" án þess að tilgreina hvaða fjölmiðla, sem gerir lesanda erfiðara um vik að rekja upprunann. Mikilvægara er þó að lögreglan fær í raun síðasta orðið; yfirlýsingin er birt í heild sinni og tekur upp stóran hluta textans. Fréttamaðurinn bætir engu sjálfstæðu efni við: enginn sérfræðingur á sviði valdbeitingar eða rafbyssna er spurður, engin tilvísun í reglur um meðferð myndefnis, og ekki er vikið að lagalegri stöðu þess að lögregla fyrirskipi borgara að eyða myndbandi. Þetta er lykilspurningin sem greinin snýst um, en hún er skilin eftir ógreind. Tilkynning um að nefnd um eftirlit með lögreglu fái málið til skoðunar kemur fram, sem er mikilvægt samhengi. Á heildina litið er þetta nothæf frétt sem nær báðum hliðum að einhverju marki, en skortur á sjálfstæðri greiningu og viðbótarheimildum dregur úr upplýsingagildi hennar.