Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land
Skoðanagrein sitjandi ráðherra sem færir rök fyrir því að ESB-aðild opni fyrir stærri fjármögnunarmöguleika í innviðum, þremur dögum fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Röksemdafærslan er skipuleg og varfærnislega orðuð, en hún er nær alveg tölulaus og kostnaðarhliðin er ekki nefnd einu orði.
Greinin er birt undir skoðanamerki og verður því metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Höfundur gerir margt rétt: hann nefnir Evrópska fjárfestingarbankann með nafni, tekur fram að bankinn hafi þegar fjármagnað íslensk verkefni um EES, og hann heldur því ekki fram að aðild leysi innviðavandann. Áherslan á að íslensk stjórnvöld og sveitarfélög héldu áfram forgangsröðuninni er heiðarleg mótvægisyfirlýsing gegn þeirri gagnrýni sem hann veit að kemur.
En hér vantar tölur. Ekki ein einasta stærð er nefnd: ekki umfang lána Evrópska fjárfestingarbankans til sambærilegra ríkja, ekki núverandi fjármögnunarkostnaður íslenska ríkisins, ekki áætlaður sparnaður. Ráðherra með ráðuneyti á bak við sig hefði getað lagt fram slíkar tölur. Í staðinn hvílir greinin á endurtekinni notkun orðsins „gæti“, sem gerir hana nær ómögulega að hrekja og um leið fátæklega að efni.
Alvarlegasta veilan er þó að kostnaðarhliðin er hvergi nefnd. Aðildargjöld, staða Íslands sem líklegs nettógreiðanda vegna landsframleiðslu á mann, og afsal sjálfstæðrar peningastefnu við evruupptöku eru allt viðurkennd atriði sem varða beinlínis fjármögnun innviða. Að sleppa þeim í grein sem heitir að ræða „hvernig best sé að fjármagna“ er ekki hlutdrægni í sjálfu sér, en það er þögn um það sem lesandi þarf til að leggja saman. Þá er Grindavíkurdæmið keyrt gegnum skoðanagrein í Bændablaðinu í stað þess að vísa beint í reglur og hámörk Samstöðusjóðs ESB, sem hefði verið sannreynanlegt.
Niðurstaða: heiðarlega orðuð og skipuleg málsvörn, en einhliða reikningur og engar tölur. Sæmileg skoðanagrein, ekki meira.
