Af hverju ætti ungt fólk að flytja aftur heim?
Háskólanemi frá Ísafirði skrifar um hvað þurfi til svo ungt fólk snúi heim eftir nám. Hann nefnir líflegra bæjarlíf, en þungamiðja greinarinnar er að fiskeldi fái að vaxa og að álögur og óvissa um löggjöf hamli greininni og byggðarlaginu.
Fyrirsögnin lofar hugleiðingu um búsetu ungs fólks. Þungamiðja pistilsins, sem Vísir birtir sem aðsenda skoðun, er þó önnur: rökstuðningur fyrir vexti fiskeldis og lægri álögum á greinina. Sú tilfærsla er ekki óheiðarleg í sjálfu sér, enda tengir höfundur atvinnulíf eðlilega við búsetuval. Lesandinn ætti þó að átta sig á því að persónulega frásögnin er umgjörð um afstöðu í einu umdeildasta atvinnumáli Vestfjarða.
Rökfærslan stendur veikust þar sem mest á reynir. „Háir skattar og gjöld“ eru fullyrt án nokkurrar tölu eða samanburðar. Keðjan frá vexti fyrirtækja til fleiri starfa og líflegra bæjarlífs er sett fram sem sjálfgefin. Höfundur eignar andstæðingum sínum þá skoðun að gjöldin séu „aðeins auknar tekjur fyrir ríkissjóð“ en nefnir ekki þau rök að gjaldtakan sé endurgjald fyrir afnot af sameiginlegri auðlind.
Umhverfisáhættan fær eina setningu og hverfur svo. Sterkari pistill hefði tekist á við gagnrökin í stað þess að viðurkenna þau í aukasetningu. Hlýjan í garð heimabæjarins er ósvikin og kaflinn um lokun Edinborgar Bístró gefur greininni jarðtengingu, en meginrökin hvíla á staðhæfingum fremur en stoðum.
