Heimskautarefurinn í fyrsta sinn á íslenskum válista
Heimskautarefurinn fer í fyrsta sinn á válista spendýra á Íslandi eftir að stofninn hefur minnkað um 40 prósent á þremur kynslóðum. Fagstjóri hjá Náttúrufræðistofnun segir orsökina óþekkta og gagnrýnir refaveiðar sveitarfélaga. Fulltrúi Náttúruverndarstofnunar segir engar breytingar á veiðum fyrirhugaðar fyrr en nýtt stofnmat liggur fyrir.
Blaðamaðurinn spyr réttu spurninguna um aðferðina: getur breyting á stofnmati, frá hausti til vors, skekkt myndina? Svarið er birt og samhengið skýrt. Tvær stofnanir eru nafngreindar, Skúli Þórðarson svarar fyrir veiðistefnuna og tölur um kostnað og tjónaskráningu eru sóttar í tiltekna áætlun Náttúruverndarstofnunar. Lesandinn getur flett því upp sjálfur.
Einn hópur á þó ekki rödd: sveitarfélögin sem greiða fyrir veiðarnar, ásamt bændum og æðarbændum. Ester segir að refaveiðin sé „ekkert byggð á neinni líffræði“ og að tjón hafi „aldrei verið metið“. Þetta eru harðar fullyrðingar og þeim er hvergi svarað af hálfu þeirra sem halda veiðunum úti. Gögn um fáar tjónaskráningar styðja orð hennar að hluta, en eitt símtal til sveitarstjórnar eða æðarbónda hefði gefið aðra hlið.
Þá vantar grunntölu. Fjörutíu prósenta fækkun segir lítið án þess að lesandinn viti hve margir refir eru í landinu nú. Að öðru leyti er sögulegt samhengi um eitrun, haförninn og selina gott og fræðandi.
