Tómas setti af stað atburðarás sem „leiddi með beinum og fyrirsjáanlegum hætti til þess að sjúklingurinn lést“

Dómurinn sjálfur er traust aðalheimild og greinin fer vandlega yfir lykilniðurstöður hans, þar á meðal um rangfærslu sjúkraskráa, samráðsleysi við yfirmenn og vísvitandi lygar í vísindagrein. Tilvitnað er beint í orðalag dómsins á mörgum stöðum, sem eykur sannreynanleika. Gestur Gunnarsson, lögmaður fjölskyldunnar, er nafngreindur og vitnaður til. Þetta er vel unnin dómsfrétt að þessu leyti. Hins vegar er einn verulegur annmarki á fréttaverkuninni: Tómas Guðbjartsson sjálfur fær ekkert svigrúm til að bregðast við eða útskýra sjónarhorn sitt, og ríkislögmaður er ekki beðinn um viðbrögð við dómnum. Greinin nefnir stuttlega að ríkið hafi haldið því fram að Tómas hafi verið „grandalaus og blekktur af Macchiarini" en sleppir svo nánast öllu sem varðar vörn ríkisins. Þetta er vandamál í frétt sem birtist sem ritstjórnarefni en les nánast eins og sakfellandi samantekt úr dóminum, þar sem túlkun dómsins verður eina sjónarhorn lesandans. Fyrirsögnin sjálf er tilvitnun úr dómnum en notuð á stórkostlega dæmandi hátt sem fyrsta kynning á efninu, sem þrengir framsetningu málsins. Góð fagmennska við heimildavinnu en ójafnvægi í röddflóru dregur úr trúverðugleika sem hlutlaus fréttaflutningur.