Fer í mál við stjórnvöld ef til hvalveiðibanns kemur
Fréttin byggir aðalatriði sitt, hótun Kristjáns Loftssonar um málsókn, á tilvitnun úr AFP og gerir grein fyrir því að hann hafi ekki svarað viðtalsbeiðnum. Endursögn af vertíðinni og mótmælaaðgerðum fylgir á eftir, þar sem umdeild atriði eru sett fram sem staðreyndir án tilvísunar.
Heiðarlegasta atriðið í fréttinni er líka það sem afhjúpar veikleika hennar: burðarásinn, tilvitnunin í Kristján Loftsson, er tekinn upp eftir AFP, og fréttastofan upplýsir sjálf að hann hafi ekki svarað viðtalsbeiðnum. Gagnsæi um heimildakeðjuna er til hróss. Eftir stendur samt að frumfréttin er annars staðar.
Hótun um málsókn gegn ríkinu er sterk fullyrðing sem fær að standa ómótmælt. Atvinnuvegaráðherra er lýst með almennum orðum um fyrri afstöðu, en engin viðbrögð eru sótt við málsóknarhótuninni sjálfri og engum lögfræðilegum sjónarmiðum um bótaskyldu er teflt fram. Lesandinn fær eina rödd í máli sem hefur tvær hliðar að minnsta kosti.
Síðari hluti fréttarinnar er alvarlegri. Þar er fullyrt að áhöfn Bandero „ógnaði öryggi skipverja“, án tilvísunar í ákvörðun stjórnvalda, lögreglu eða nokkurt skjal, og án þess að afstaða samtakanna komi fram. Brottvísunin sjálf er opinber ráðstöfun, en matið á hegðun áhafnarinnar er umdeilt og er hér sett fram sem hlutlaus staðreynd.
