Flugöryggismál að Reykja­vík nýtist sem varavöllur Airbus

Styrkleiki fréttarinnar felst í fjölda nafngreindra heimilda og áþreifanlegri frásögn: Ásgeir Gunnar Stefánsson aðstoðaryfirflugstjóri og Kári Kárason flotastjóri leggja fram sjónarmið Icelandair, á meðan samskiptastjóri Samgöngustofu, Þórhildur Elín Elínardóttir, er haft eftir með svör stofnunarinnar. Tölulegar fullyrðingar um brautarlengd, eldsneytismagn og kostnað eru settar í samhengi og eru að mestu sannreynanlegar. Sögulegt samhengi, eins og mál Atlantic Airways á árunum 2013 til 2014 og fyrri lendingar Airbus-þota hjá WOW air og Play, styrkir frásögnina. Helsti veikleiki greinarinnar er framsetningin: sjónarhorn Icelandair er yfirþyrmandi og ráðandi. Samgöngustofa er aðeins til staðar í einu stuttu andsvari þar sem samskiptastjóri segir málið „enn í vinnslu" og geti ekki útskýrt tafirnar. Ekki er leitað eftir sjálfstæðum sérfræðingi á sviði flugöryggis eða rekstraraðila Reykjavíkurflugvallar til að meta hvort tæknilegar eða öryggislegar ástæður liggi að baki tafanna, sem gefur ekki Samgöngustofu sanngjarna möguleika á viðbrögðum umfram yfirborðsleg svör. Fréttamaðurinn reynir á flughermi og setur sig þannig í hlutverk sem vekur spurningar um hlutlægni, en óvenjulegt nálgun sem slík er ekki vandamál ef tekið er fram að hermireynslur eru ekki ígildi raunverulegra flugaðstæðna, sem greinin gerir ekki. Þrátt fyrir þetta ágalla er þetta vönduð og vel heimilduð fréttamennska sem gefur lesandanum skýra mynd af vandanum, þótt raddflóran sé of einsleit.