Óttast að næturvinna geri rúmrusk
Frétt um næturvinnu við Fossvogsbrú þar sem tveimur aðilum er gefið rými: staðarstjóra Ístaks og Heilbrigðiseftirlitinu. Greinin fjallar um áhyggjur af hávaða og svefntruflunum en byggir einkum á viðtali við framkvæmdaraðilann.
Greinin kemur vel fram sem staðbundin frétt af framkvæmdum og nær að kynna tvö sjónarmið: afstöðu Heilbrigðiseftirlitsins og svör staðarstjóra Ístaks. Þó eru nokkrir vankanter. Athugasemdir Heilbrigðiseftirlitsins eru settar fram sem óbeinar tilvísanir án þess að tilgreina heimild nánar, til dæmis bréf eða úrskurð, sem gerir lesandanum erfiðara um vik að sannreyna þær. Enginn fulltrúi eftirlitsins er viðhafður beinum tilvitnunum, heldur er farið með afstöðu þess í þriðju persónu. Þetta skekkir jafnvægið: Guðjón Örn Björnsson fær rúman beintilvitnanaflöt á meðan gagnaðili málsins talar í óbeinum orðum. Einnig hefði mátt leita til íbúa á svæðinu, enda snýst fréttaefnið að miklu leyti um möguleg áhrif á svefn þeirra. Sú rödd vantar alveg. Tölulegar staðhæfingar um 40 til 45 desibel og leyfileg hljóðmörk koma eingöngu frá framkvæmdaraðilanum sjálfum; sjálfstæð staðfesting skorti. Framsetningu fyrirsagnarinnar má einnig gagnrýna: orðalagið „óttast að næturvinna geri rúmrusk" er fremur tablóíðlegt og gefur í skyn meiri dramatík en efnið sjálft ber með sér. Á heildina litið er þetta þokkaleg staðbundin frétt sem nær að setja fram grundvallaratriði málsins, en dýpri heimildavinnu og betri jafnvægis var þörf.
