Myndskeið: Fjúkandi bárujárn veldur tjóni

Stærsti veikleikinn er skýr: verktakinn sem bar ábyrgð á framkvæmdunum er ekki nafngreindur og fær enga gagnrýni beint til sín, né tækifæri til svara. Sama á við um Kópavogsbæ sem byggingareftirlitsaðila. Þegar frétt byggist nánast eingöngu á orðum eins bæjarfulltrúa úr minnihlutaflokki, sem hefur augljósa pólitíska hagsmuni af því að gagnrýna framkvæmdina, skapast ójafnvægi sem lesandinn ætti að vita af. Kolbeinn Reginsson er góð heimild sem sjónarvottur og bæjarfulltrúi, en einheimild dugar ekki þegar ásakanir um „alvarlegt kæruleysi" eru settar fram. Fréttamaður hefði þurft að hafa samband við verktakann, byggingarfulltrúa eða bæjarráð og skrá svör eða a.m.k. greina frá því að haft hafi verið samband án árangurs. Myndskeið styrkir staðhæfingar um tjón og hættu, sem er gott, en fullyrðingin um að „engar heimildir hafi verið til staðar fyrir niðurrifinu" kemur án tilvísunar í opinber gögn eða staðfestingu frá sveitarfélaginu. Þetta er hefðbundin staðarfrétt, og grunnupplýsingarnar um atvikið virðast traustar, en einhliða framsetning á gagnrýni án andsvara lækkar gæðin umtalsvert.