Fiskistofa synjar Skúmi um leyfi til túnfiskveiða

Greinin hvílir nánast alfarið á sjónarmiðum Skúms ehf. og fulltrúa fyrirtækisins, Einars Þórs Einarssonar. Fiskistofa fær enga beinlínis tilvísaða rödd í fréttinni; röksemdir stofnunarinnar eru reifaðar í óbeinu orðalagi: „Eftir því sem næst verður komist setur Fiskistofa það fyrir sig." Þetta er bæði óljóst og ófullnægjandi, þar sem lesandinn fær ekki að vita hvort blaðamaður hafi yfir höfuð leitað eftir viðbrögðum Fiskistofu eða hvort stofnunin hafnaði að tjá sig. Ef Fiskistofa var ekki haft samband við er það verulegur ágalli á jafnvægi fréttarinnar; ef reynt var en stofnunin svaraði ekki, hefði blaðamaðurinn átt að taka það skýrt fram. Umfjöllunin er að öðru leyti skýr og byggð á atriðum sem hægt er að sannreyna: vísað er í bráðabirgðaákvæði laga um stjórn fiskveiða frá 2022 og úthlutunarkerfi Alþjóðatúnfiskráðsins. Fullyrðingin í lokamálsgrein um að kvóti Íslands muni „fara til annarra aðildarríkja" og að þetta geti „komið þjóðinni í koll" er sett fram sem staðreynd en byggir ekki á nafngreindri heimild eða sérfræðimati heldur er í reynd túlkun sem samrýmist hagsmunum Skúms ehf. Þar vantar annaðhvort frekari heimildir eða fyrirvara um að um sé að ræða mat fyrirtækisins. Þá er enginn sjálfstæður sérfræðingur eða hagsmunaaðili frá hinum hliðinni hafður til ráðgjafar, til dæmis frá Hafrannsóknastofnun eða matvælaráðuneytinu, sem hefðu getað veitt víðara samhengi.