Hvenær má stjórnmálamaður miðla innherjaupplýsingum?
Lögfræðingur hjá LEX skýrir nýlegan dóm Evrópudómstólsins (mál C-376/24) um hvort stjórnmálamaður megi miðla innherjaupplýsingum til fjölmiðla í þágu opinberrar umræðu. Greinin byggir á dómnum sjálfum og ákvæðum markaðssvikareglugerðarinnar, með skýrum fyrirvörum um að undantekninguna beri að túlka þröngt. Starfsvettvangur höfundar er gefinn upp í lokin.
Málsnúmerið er nefnt. Það er meira en oft sést í íslenskri umfjöllun um dóma Evrópudómstólsins og gerir lesanda kleift að fletta dómnum upp sjálfur. Sömuleiðis er vísað í tiltekið ákvæði, 21. gr. markaðssvikareglugerðarinnar, og höfundur upplýsir að hann sé lögfræðingur hjá LEX. Sú hagsmunaupplýsing er rétt og nauðsynleg.
Greinargóð er einnig varfærnin í niðurstöðunni: höfundur hamrar á því að miðlun innherjaupplýsinga sé sem fyrr óheimil að meginreglu og að undantekninguna beri að túlka þröngt. Þar er ekki verið að teygja dóminn lengra en hann nær, sem er algeng gryfja í lögfræðilegum skýringarpistlum.
Það sem vantar er íslenska samhengið. Skattahækkanir eru nefndar í fyrstu málsgrein sem „nærtækt dæmi“ og svo aldrei aftur. Hér hefði verið eðlilegt að spyrja hvaða áhrif dómurinn hafi á framkvæmd hér, hvort Fjármálaeftirlit Seðlabankans hafi tekið afstöðu og hvort íslenskir þingmenn séu í raun skilgreindir sem innherjar í þessum skilningi. Þá er engin önnur lögfræðileg rödd fengin til að leggja mat á túlkunina. Vönduð skýring, en án eigin heimildavinnu umfram dómstextann.
