Stórsókn Sjálfstæðisflokksins

Greinin er merkt sem frétt en les nánast eins og sigurlýsing Sjálfstæðisflokksins. Framsetningunum er skipað þannig að sjónarhorn Sjálfstæðisflokksins ræður; beinar tilvitnanir koma eingöngu frá Hildi Björnsdóttur og Guðrúnu Hafsteinsdóttur, auk ónafngreindrar tilvísunar í formann Miðflokksins. Ekki er leitað til forystufólks annarra flokka sem urðu fyrir tapi eða áttu í vök að verjast, til dæmis Samfylkingarinnar sem missti völd í Reykjavík, eða Framsóknarflokksins sem stóð sig á ýmsum stöðum. Raddflóra greinarinnar er einsleit og lesandinn fær einhliða mynd af kosningarúrslitunum. Kosninganiðurstöður eru þó vel staðfestar og tölur frá einstökum sveitarfélögum sannreynanlegar. Sá styrkur er raunverulegur og kemur í veg fyrir að greinin falli niður í vafasamlegt. Engu að síður er framsetningin vandamál: fyrirsögnin, uppbygging og val heimildarmanna þjóna öll sama sjónarmiðinu. Hvort sem þetta er ritstjórnarlegt val eða vinnubrögð í næturfréttavakt er niðurstaðan sú sama: lesandinn fær sigursöguna án nokkurs gagnaðila. Einfalt hefði verið að hringja í oddvita flokka sem töpuðu fulltrúum og bæta þannig við fjölbreytni.