E-listinn er ekki málið á­fram í Reykja­vík – Mið­flokkurinn er það

Greinin er í eðli sínu kosningaáróður; höfundur er frambjóðandi og lýsir því yfnt í lokin. Sem skoðanagrein ber ekki að meta hana á sömu forsendum og fréttaflutning, en röksemdafærslan er sérlega grunn. Fullyrðingin um að skrifræðið sé „of mikið" og forsjárhyggjan „alltumlykjandi" er án nokkurs rökstuðnings eða dæma úr veruleikanum; engum tölum, skýrslum eða tilvikum er vísað til. Sama má segja um gagnrýni á byggingar- og skipulagsmál, stafræna þjónustu og heilbrigðiseftirlitið, sem einungis eru nefnd í flýti án þess að nokkurt tilvik sé rakið. Oddvitinn sem sagður er búa yfir „áratuga reynslu" er ekki nafngreindur, sem veikir fullyrðinguna enn frekar. Rökstuðningurinn fyrir því hvers vegna Miðflokkurinn sé betri kostur samanstendur af orðræðu fremur en efnislegum rökum. Jákvætt er að gagnsæi höfundar er til staðar; lesandinn veit nákvæmlega hvaðan textinn kemur. En sem skoðanagrein er þetta óvenjulega rýrt í efnisrökum, jafnvel miðað við þá tegund skrifa.