Vilja stjórn­völd halda Gríms­ey í byggð?

Sem skoðanagrein er þetta fyrst og fremst mat á rökstuðningi og hugmyndafræðilegri heiðarleika, ekki heimildanotkun í fréttaskilningi. Ásthildur nefnir nokkur áþreifanleg atriði: Sæfari hafi verið þrjá mánuði í slipp síðan í nóvember, tillögur um fækkun ferða, og boðaðar breytingar á byggðakvóta Byggðastofnunar og almennum byggðakvóta. Þetta eru staðhæfingar sem lesandi getur kannað, og þær gefa greininni ákveðið stoðefni. Veikleikinn liggur hins vegar í því hversu almennar fullyrðingarnar eru: „yfirlýsingar um breytingar á byggðakvóta" eru aldrei tilgreindar nánar, engin tiltekin stjórnvaldsákvörðun er nefnd á nafn, og ekki er vísað í neina skýrslu, lagafrumvarp eða stjórnvaldsyfirlýsingu. Greinin byggir að miklu leyti á tilfinningalegu ávarpi og endurteknum myndlíkingum um þrautseigju frekar en á greiningu á raunverulegum tölum eða stefnubreytingum. Staðan verður skýrari ef lesandinn vissi til dæmis hve margar ferðir voru á ferðaáætlun Sæfara áður og hve mörgum á að fækka, eða hvaða byggðakvótabreytingar eru fyrirhugaðar og af hverjum þær koma. Að höfundur sé bæjarstjóri á Akureyri er skýrt tilgreint, sem er gott; lesandinn veit þannig að hér talar sveitarstjórnarleiðtogi sem hefur pólitískt hlutfé í málinu. Röksemdafærslan er samkvæm sjálfri sér en einsleit: engin svör stjórnvalda eða rök hagræðingarsinna eru viðurkennd eða hrakin, sem veikir sannfæringarkraftinn.