Á sjötta tug vísað úr landi

Greinin byggist nánast alfarið á orðum eins manns, Ásgeirs Þórs Ásgeirssonar aðstoðarlögreglustjóra, auk stuttrar tilvísunar í tilkynningu dómsmálaráðuneytisins. Tölurnar um 35 brottvísanir og 18 frávísanir eru áhugaverðar en koma eingöngu úr munni lögreglunnar; ekkert er sótt til Útlendingastofnunar, kærunefndar útlendingamála eða mannréttindasamtaka til að setja þær í samhengi. Þegar lögregluyfirvald kallar eftir lagabreytingum sem myndu draga úr kærurétti einstaklinga, eins og hér er gert, hlýtur góð blaðamennska að bjóða gagnrýnum röddum svæði: lögfræðingum, talsmönnum réttindamála eða fræðimönnum. Sú rödd vantar algjörlega. Framsetningin er einhliða í þá veru að sjónarmið lögreglunnar eru sett fram sem sjálfsögð sannindi. Orðalagið „til ama" í beinu tilvitun er fengið án nokkurrar gagnrýni eða nánari skilgreiningar. Dómsmálaráðherra er nefndur en ekki hafður beint í viðtali, og engin tilvísun er í tölfræði frá fyrri árum sem gerði lesandanum kleift að meta hvort breytingin er veruleg. Þetta er eðlilegt efni í frétt, en framkvæmdin nær ekki nema helmingi verksins.