Kristín hefur áhyggjur af mögulegum stjórnmálaflokki innflytjenda

Grunnvandinn er augljós: greinin er nánast orðrétt endursögn á pólitískri skoðanagrein eins frambjóðanda án nokkurrar gagnrýninnar skoðunar eða andsvara. Kristín heldur fram að öryggi í Reykjavík hafi versnað, að of stór hluti þeirra sem þiggja fjárhagsaðstoð séu erlendir ríkisborgarar og að fjölmenningarstefna hafi verið mistök, en hvergi er vísað til tölfræði, rannsókna eða opinberra gagna sem styðja þessar fullyrðingar. Blaðamaðurinn hefði þurft að leita til a.m.k. eins óháðs aðila, hvort sem það er fræðimaður á sviði innflytjendamála, fulltrúi borgarstjórnar eða talsmenn innflytjenda, til að veita mótvægi. Þegar frambjóðandi í sveitarstjórnarkosningum setur fram umdeild pólitísk sjónarmið og enginn fær tækifæri til andsvara, þá er fréttamiðill í raun að veita ókeypis kosningaáróður. Fyrirsögnin („Kristín hefur áhyggjur af mögulegum stjórnmálaflokki innflytjenda") reitir lesandann til og dregur athyglina að einum ákveðnum þætti greinarinnar án þess að setja hann í samhengi. Jafnframt er hvergi greint frá hvaða „umræðu" um stjórnmálahreyfingu innflytjenda Kristín vísar til; lesandinn hefur enga leið til að sannreyna þá fullyrðingu. Þetta er dæmi um ófullnægjandi heimildavinnu og einhliða umfjöllun sem fellur verulega undir mælikvarða á ójafnvægi í fréttatúlkun.